Łazarz — ceny mieszkań i charakterystyka dzielnicy

Od wsi przykościelnej do dzielnicy miejskiej

Łazarz powstał wokół XVI-wiecznego kościoła i szpitala pod wezwaniem świętego Łazarza, pierwotnie poza murami miejskimi Poznania. Z rolniczej osady przekształcił się w miejską dzielnicę po włączeniu do Poznania w 1894 roku, a jego rozwój przyspieszył wraz z rozbudową sieci kolejowej.

Górny i Dolny Łazarz

Ulica Głogowska dzieli dzielnicę na dwie wyraźnie różne części: Górny Łazarz to bardziej ekskluzywny rejon z secesyjną i modernistyczną zabudową, szerokimi ulicami i czytelnym układem kwartałów, historycznie zamieszkany przez inteligencję i urzędników. Dolny Łazarz to dawniej robotnicza, uprzemysłowiona część bliżej linii kolejowych — dziś stopniowo rewitalizowana.

Rynek Łazarski i wielokulturowość

Sercem dzielnicy jest Rynek Łazarski, założony w 1894 roku jako plac targowy — do dziś zachowuje swój handlowy charakter i jest miejscem lokalnych wydarzeń, w tym cyklicznego festynu Łazarskie Lato. Historyczna wielokulturowość dzielnicy widoczna jest w architekturze sakralnej: kościele ewangelickim, kaplicy prawosławnej i cmentarzu żydowskim.

Zieleń i rekreacja

Park Wilsona i Park Kasprowicza to główne tereny zielone Łazarza, a w Parku Wilsona dodatkowo znajduje się Palmiarnia Poznańska — jedna z największych palmiarni w Polsce, popularna atrakcja dla mieszkańców i turystów.

Dla kogo jest Łazarz

To dobry wybór dla osób szukających życia w kamienicy blisko centrum, ale w bardziej lokalnym, sąsiedzkim klimacie niż na Starym Mieście — zarówno dla rodzin, jak i par oraz inwestorów zainteresowanych wynajmem, szczególnie w Górnym Łazarzu. Zobacz też przewodnik po całym Grunwaldzie, do którego Łazarz formalnie należy.